خطرات کم کاری تیروئید در بارداری

 

غده تیروئید، غده ای کوچک و پروانه ای شکل می باشد که در جلوی گردن واقع شده است. تیروئید با ترشح یک سری هورمون، روی سوخت‌وساز و عملکرد بدن موثر است.

کم کاری تیروئید و بارداری

کم کاری یا پرکاری تیروئید قبل از بلوغ کمتر دیده می شود و در دختران و پسران یکسان بروز می کند. اما پس از بلوغ، مشکلات تیروئید در خانم ها بیشتر از آقایان دیده می شود و به نظر می رسد به نوعی با هورمون های جنسی زنانه ارتباط دارد.
مشکلات غده تیروئید در دوران حاملگی و بعد از آن هم در خانم ها بسیار شایع  می باشد.
 کم کاری تیروئید هنگامی ایجاد می‌شود که غده تیروئید نتواند به اندازه نیاز بدن، هورمون تولید کند.
لازم به ذکر است که اگر کم کاری تیروئید در دوران حاملگی برای خانمی اتفاق بیفتد، باید سریعا به پزشک متخصص غدد مراجعه کند و اقدامات درمانی را آغاز کند و گرنه با مشکلات متعددی روبرو خواهد شد.

کم کاری تیروئید و بارداری

کم کاری تیروئید و بارداری

 مشکلات ناشی از کم کاری تیروئید در بارداری

– سقط جنین
– زایمان زودرس
– مسمومیت بارداری
– فشار خون ناشی از بارداری
– اختلالات رشد در کودک
– عوارضی مانند کاهش آهن بدن و افزایش فشار خون
– آسیب های مغزی در کودک مانند معلولیت های شناختی
متخصص غدد علاوه بر تجویز دارو، به فرد باردار توصیه می کند که هر شش هفته یک بار آزمایش تیروئید بدهد تا میزان هورمون تیروئید در خون مشخص شود

علایم شایع کم کاری تیروئید در بارداری

– خستگی زیاد در بارداری
– فقدان توجه کافی
– افزایش وزن غیر عادی
– اختلالات خواب خانم باردار
– درد مفاصل
– ضعف عضلانی
– نفخ و احتباس آب در بدن
– افتادگی پلک
– پف و ورم صورت
– یبوست
– خشکی پوست
– کاهش نبض
– انقباض های عضلانی
– گیجی
– صدای خشن
 تمام علایم ذکر شده در همه افراد وجود ندارد و افراد مختلف متناسب با وضعیت خود، به برخی از این علایم مبتلا می شوند.

کم کاری تیروئید و بارداری

کم کاری تیروئید و بارداری

درمان کم کاری تیروئید در بارداری

– پس از آنکه فرد به پزشک متخصص غدد مراجعه کرد، پزشک بر اساس نتایج آزمایشات او، دارو درمانی را برای مادر آغاز می کند.
 – به دلیل اینکه در کم کاری تیروئید، هورمون تیروئید به مقدار کم در خون ترشح می شود، باید اقدامات دارویی در جهت افزایش این هورمون در خون انجام گیرد. معمولا دوز این دارو در دوران بارداری کمی بیش از حالت عادی می باشد، زیرا نیاز به این هورمون در طی این دوران افزایش می یابد.
 – متخصص غدد علاوه بر تجویز دارو، به فرد باردار توصیه می کند که هر شش هفته یک بار آزمایش تیروئید بدهد تا میزان هورمون تیروئید در خون مشخص شود و اگر لازم باشد دوز دارو را تغییر دهد.
 – رژیم غذایی و ورزش کافی طبق دستور پزشک برای مادران عزیز می تواند برای درمان کم کاری تیروئید مفید باشد.

 تذکرات

1- مادرانی که قبل از بارداری به کم کاری تیروئید مبتلا بوده اند و یا در حین بارداری دچار کم کاری تیروئید شده اند، باید دقت کنند که هر شش هفته یک بار، آزمایش تیروئید بدهند تا مطمئن شوند مقادیر هورمون های تیروئید در بدن آنها در حد طبیعی است و باید درمان را تحت نظر پزشک متخصص غدد پیگیری کنند.
 2- اگر خانم بارداری متوجه افزایش وزن غیر طبیعی خود در این دوران شد، باید به کم کاری تیروئید شک کند، حتی اگر سابقه مشکلات تیروئید را از قبل نداشته باشد.
3- در طول چند ماه اول بارداری، جنین به هورمون های تیروئید مادر بسیار وابسته می باشد و هورمون های بدن مادر، نقش مهمی را در رشد طبیعی مغز جنین ایفا می کنند. بنابراین کمبود هورمون تیروئید، تاثیر منفی روی ضریب هوشی و فعالیت های مغزی جنین دارد و به همین دلیل است که پزشکان توصیه می کنند خانم ها قبل از اقدام به بارداری، آزمایش خون که شامل هورمون های تیروئید می باشد را انجام دهند تا اگر به مشکلات تیروئید مبتلا هستند، تحت درمان قرار گرفته و سپس باردار شوند.
 4- اگر خانمی باردار شد و از مشکلات تیروئید خود آگاه نبود، با آزمایش خونی که طی سه ماه اول بارداری انجام می دهد، می تواند به کم کاری تیروئید خود پی ببرد و اقدامات درمانی را برای جلوگیری از عوارض آن انجام دهد. در طی آزمایش خونی که در غربالگری سه ماهه اول بارداری انجام می گیرد، هورمون محرکه تیروئید که از غده هیپوفیز ترشح می شود اندازه گیری می گردد. اگر بالاتر از حد طبیعی بود، یعنی فرد به کم کاری تیروئید مبتلا می باشد.
 5- اگر در بارداری اول به کم کاری تیروئید مبتلا شدید، احتمال اینکه در بارداری های بعدی هم به آن مبتلا شوید بسیار زیاد است. بنابراین تمام نکات گفته شده را قبل از بارداری بعدی و حین بارداری انجام دهید.
با تشخیص و درمان به موقع کم کاری تیروئید، هیچ مشکلی برای نوزاد ایجاد نخواهد شد.

بهبود سلامت بدن تنها با 10 دقیقه تمرین در روز

دو روش :

10 دقیقه پرش!

تمرین برای کاهش وزن و افزایش استقامت بدن

تحقیقات نشان داده است که شما برای بهبود سلامت بدن لازم نیست حتما ساعت ها در باشگاه ورزش کنید. برای افرادی که تحرک کمتری دارند ورزش و استراحت کافی بین جلسات نتیجه ی بهتری دارد. اگر به این روش ورزش می کنید و بعد ها احساس کردید که بدن شما استقامت کافی را به دست آورده است, می توانید به حجم تمرینات خود در روز اضافه کنید.

نکته : هر گونه ورزش پیشنهادی باید مورد تایید پزشک شما باشد.

 

 

 

مراحل

پیاده روی کردن

  1. به طور هدفمند ورزش کنید. برای هر روز یک تمرین کوچک در نظر بگیرید. در این مقاله پیشنهاد می شود 70 دقیقه در هفته ورزش کنید ( 10 دقیقه در هر روز ). این ورزش ها خطر بیماری های خونی، قلبی و شریانی را کاهش می دهد و کیفیت زندگی شما را بهبود می بخشد.
  2. در مورد ورزش هایی که می خواهید انجام دهید و تاثیرات آنها مطالعه کنید.
  3. توصیه های معمولی قبل بدین صورت بوده است که یک فرد باید در هفته حدود 150 دقیقه ورزش کند (+21 دقیقه در روز ). اما اکنون این معیار عوض شده است و تحقیقات نشان داده است که افراد می توانند با نصف این زمان نتایج مثبتی از ورزش کردن به دست آورند.

 

  1. از ابتدای کار روحیه ی خود را تضعیف نکنید. به عنوان مثال با خود نگوئید که : ” من نمی توانیم به مدت 4 دقیقه با سرعت بدوم یا برای یک ساعت پیاده روی کنم, پس بهتر است اصلا تلاش نکنم “

بهتر است به تاثیرات مثبت ورزش کردن و تاثیرات منفی کم تحرکی فکر کنید. به عنوان مثال بهتر است به این فکر کنید که با همین 10 دقیقه در روز به تناسب اندام خواهید رسید و از وزن شما کاسته خواهد شد.

  1. طرز تفکر خود را تغییر دهید و سلامت بدن خود را بهبود ببخشید. ” به گفته ی دکتر Church: چندین دقیقه پیاده روی در روز خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی، اضطراب، افسردگی، دیابت و بسیاری از بیماری های دیگر را در بدن شما کاهش می دهد. “

 

 

روش اول : 10 دقیقه پرش!

 

  1. با تمرینات ورزشی متوسط 10 دقیقه ای ورزش را شروع کنید.

حرکات کششی

  1. تسلیم نشوید! ورزش کردن حتی به مدت کم نیز از ورزش نکردن بهتر است.

تمرینات ورزشی کوتاه سوزش قند خون (متابولیسم) بدن را به مدت 72 ساعت افزایش می دهند.

دوچرخه ثابت

  1. برای کمک به مشکلات زیر حتما ورزش کنید:

دیابت، و سایر مشکلات تولید و مصرف انرژی

گردش خون، قلب (Cardiopulmonary)

برای سالمندانی که با سرعت خیلی کم تحرک دارند

  1. این ورزش ها را به طور مداوم به مدت دو هفته انجام دهید تا برای شما عادت شود و بعد از دو هفته سعی کنید کمی حجم تمرینات را افزایش دهید.
  2. یک تایمر مناسب و ارزان قیمت خریداری کنید و از آن استفاده کنید.
  3. برای کاهش خطر ابتلا به بیماری ها, حدود 7000 یا 8000 قدم در روز پیاده روی کنید.
  4. تعداد قدم های خود را در روز حساب کنید و سعی کنید در هفته 1000 قدم ( 150 قدم در روز ) به آنها اضافه کنید تا به هدف مورد نظر خود برسید.

حرکات ورزشی

  1. در زندگی خود کمی تغییرات دهید, به عنوان مثال :
  • ماشین خود را دورتر از فروشگاه یا محل کار خود پارک کنید و کمی پیاده روی کنید.
  • در روز های تعطیل به جای نشستن و فیلم تماشا کردن به پارک بروید و کمی تفریح کنید.
  • پس از صبحانه یا شام پیاده روی کنید. سعی کنید در فضای باز و آزاد پیاده روی کنید.

 

روش دوم : تمرین برای کاهش وزن و افزایش استقامت بدن

 

  1. اگر از استقامت بدنی مناسبی برخوردار هستید هرچه سریعتر با انجام تمرینات ورزشی وزن کم کنید. ( منظور از کاهش وزن عضله سازی نیست. )

با پزشک خود مشورت کنید و طبق مشاوره ی او ورزش کنید, اگر به تناسب اندام لازم رسیدید می توانید یک برنامه ی پیاده روی سریع داشته باشید.

 

  1. همیشه سعی کنید قبل از ورزش کردن بدن خود را گرم کنید : می توانید به مدت 5-10 دقیقه سریع راه بروید یا آرام پیاده روی کنید و یا اینکه تمرینات کششی انجام دهید و لذت ببرید.

 

  1. این تمرین بدین صورت است که باید به مدت 10 تا 60 ثانیه با سرعت بدوید تا به حداکثر ضربان قلب, 90% (85-95%), برسید.

دویدن

  1. کمی صبر کنید تا ضربان قلب شما به حالت نرمال برگردد. دوباره ورزش کنید و استراحت کنید.

 

  1. با آرام راه رفتن کمی استراحت کنید. می توانید در این حین حرکات کششی انجام دهید.

 

  1. 1 تا 2 دقیقه استراحت کنید تا میزان ضربان قلب به متوسط برسد. سپس دوباره این کار را انجام دهید.

 

  1. هدف این ورزش این است که به مدت 10 تا 20 ثانیه ضربان قلب به 90% برسد.

حرکات ورزشی با دمبل

  1. هدف قرار دادن سطح ضربان قلب سطح آمادگی جسمانی شما را افزایش می دهد.
  2. سعی کنید برای رساندن ضربان قلب خود به 90% و به مدت 10 الی 20 ثانیه, سخت تلاش کنید.
  3. ابتدا این تمرینات را به مدت 10 تا 20 ثانیه انجام دهید و زمانی که توانستید این تمرینات را بدون خستگی انجام دهید, سعی کنید به مدت زمان تمرین اضافه کنید.

 

  1. این تمرینات دوره ای تاثیر زیادی بر پاها و ران ها (عضلات، استخوان ها و مفاصل) دارد و رگ های خونی، قلب، ریه ها و غیره را تحت تأثیر قرار می دهند. بنابراین اگر با توجه به وضعیت سلامت بدنتان از این تمرینات نتیجه ی مثبت گرفتید به انجام آن ادامه دهید.

 

منبع : بهبود سلامت بدن تنها با 10 دقیقه تمرین در روز

 

 

چگونه تنفس دهان به دهان بدهیم

سه مرحله :

*بررسی صحنه

*باز کردن مجرای تنفسی و انجام تنفس دهان به دهان

*تغییر روش تنفس دادن به نوزادان و کودکان

 

شما در حال راه رفتن در خیابان هستید و می بینید فردی روی زمین افتاده است. اگر تنفس فرد متوقف شده باشد باید بدانید که چه کاری باید انجام دهید. بهترین کاری که می توانید انجام دهید تا زمانی که نیروهای امداد و نجات برسند این است که CPR را انجام دهید و به فرد تنفس مصنوعی دهید.

 

 

مرحله ی اول : بررسی صحنه

بررسی صحنه

  1. صحنه را بررسی کنید که خطری در آنجا وجود نداشته باشد. اولین کاری که می خواهید در این لحظات انجام دهید این است که سریعا برای کمک برسید اما نباید خودتان را نیز در خطر بیاندازید. اطراف را بررسی کنید تا کمک رساندن برای شما خطری نداشته باشد.

به عنوان مثال باید مراقب سیم های برق, سقوط سنگ ها, ابزار های خطرناک و افراد مسلح  باشید. هم چنین اگر در جاده هستید, حتما خارج از جاده عملیات نجات را انجام دهید.

بررسی هوشیاری فرد

  1. هوشیاری فرد را بررسی کنید. با فرد صحبت کنید و به آرامی او را تکان دهید. نام او را بپرسید. ببینید آیا می تواند با شما صحبت کند. اگر بتواند روی شما تمرکز کند, هوشیار است؛ اما این به این معنا نیست که می تواند نفس بکشد.

فردی که هوشیاری اش را از دست داده است به طور کامل نمی تواند با شما صحبت کند. او نمی تواند به محرک های دردناکی مانند نیشگون گرفتن از گردنش, پاسخ دهد.

بررسی تنفس

  1. تنفس او را بررسی کنید. گوش خود را به لب های فرد نزدیک کنید و به صدای تنفس او گوش دهید و در همان لحظه به قفسه ی سینه ی او نگاه کنید. اگر قفسه ی سینه ی فرد بالا و پایین نرفت به این معنی است که او نفس نمی کشد. اگر تنفس نداشت شما باید عملیات تنفس از راه دهان و فشردن قفسه ی سینه را انجام دهید.

زمان زیادی را صرف بررسی تنفس فرد نکنید. این کار نباید بیشتر از 10 ثانیه طول بکشد زیرا در این زمان هر لحظه بسیار حیاتی است.

هم چنین اگر فرد بریده بریده نفس می کشد یا تنفسش بسیار سریع است, باید تا زمانیکه تنفس وی منظم شود, به تنفس دهان به دهان ادامه دهید.

 

تماس با اورژانس

  1. با اورژانس تماس بگیرید. از نزدیکترین فرد بخواهید تا سریعا با اورژانس تماس بگیرد. اگر تنها هستید حتما قبلینکه تنفس دهان به دهان را آغاز کنید با اورژانس تمام بگیرید. در غیر این صورت، هیچ کس به کمک شما نخواهد آمد.

بررسی جراحات

  1. به دنبال جراحات دیگر باشید. تنها تنفس فرد مهم نیست بلکه باید به دنبال جراحات دیگر باشید تا خونریزی نداشته باشد. قبل از اینکه تنفس دهان به دهان بدهید باید جلوی خونریزی را بگیرید.

 

مرحله ی دوم : باز کردن مجرای تنفسی و انجام تنفس دهان به دهان

به پشت خواباندن

  1. فرد را به پشت بخوابانید. آرام باشید, فرد را طوری روی زمین قرار دهید که رو به روی شما قرار بگیرد. اگر فرد مشکوک به آسیب دیدگی گردن یا پشت است و لازم است او را بچرخانید, از کسی کمک بگیرید.

برای انجام این کار, شخصی که به شما کمک می کند باید شانه های فرد را بگیرد و شما نیز سر بیمار را به جهت مناسب حرکت دهید.

عقب دادن سر

  1. سر فرد را به عقب حرکت دهید. یک دست را روی پیشانی بیمار و دست دیگر را زیر چانه قرار دهید و سر او را حرکت دهید. با این کار مجرای تنفسی باز می شود و هوا می تواند وارد ریه ها شود.

اگر فکر می کنید گردن, سر یا ستون فقرات آسیب دیده است, نباید سر بیمار را حرکت دهید. اگر آموزش دیده اید از تکنیک jaw-thrust استفاده کنید. بالای سر فرد زانو بزنید و دستان خود را دو طرف سر بیمار قرار دهید. انگشتان خود را پشت و زیر فک قرار دهید و به جلو فشار دهید تا دهان بیمار باز شود.

بررسی دهان شخص

  1. دهان شخص را بررسی کنید. ببینید چیزی مجرای تنفسی فرد را مسدود نکرده باشد. به دنبال آدامس, قرص یا خلال دندان یا هر چیز دیگری که می تواند در دهان یک شخص باشد, بگردید. قبل از انجام تنفس مصنوعی آنها را از دهان خارج کنید.

اگر چیزی وارد حلق بیمار شده سعی نکنید آن را بیرون بیاورید زیرا ممکن است بیشتر به داخل حلق برود.

تنفس دهان به دهان

  1. دهان خود را کاملا روی دهان فرد بگذارید. بینی را نگه دارید. به همان دلیلی که باید بینی را نگه دارید, دهان شما نیز باید کاملا دهان فرد را بپوشاند.

اگر نمی توانید از طریق دهان تنفس دهید, می توانید از طریق بینی این کار را انجام دهید. با دستتان دهان فرد را کاملا بپوشانید و از طریق بینی تنفس دهید. به طور نرمال به تنفس ادامه دهید.

دمیدن در دهان

  1. در دهان فرد بدمید. حداقل به مدت یک ثانیه در دهان بیمار بدمید. به قفسه ی سینه ی فرد نگاه کنید که بالا بیاید.

اگر قفسه ی سینه ی فرد بالا نیامد, باید دوباره بررسی کنید که چیزی مجرای تنفسی را مسدود نکرده باشد, در غیر این صورت باید بیشتر گردن فرد را به عقب شیب دهید.

تنفس دادن به شخص

  1. به طور منظم دو بار تنفس می دهید. برای انجام تنفس دهان به دهان قبل از اینکه قفسه ی سینه را فشار دهید و CPR را انجام دهید باید دو بار به فرد تنفس بدهید.

فشار دادن قفسه ی سینه تنها در مواردی لازم است که فرد ضربان قلب نداشته باشد.

 

مرحله ی سوم : تغییر روش تنفس دادن به نوزادان و کودکان

ضربه زدن به پا نوزاد

  1. نوزاد را تکان ندهید. در بزرگسالان و کودکان می توانید برای بررسی هوشیاری به آرامی آنها را تکان دهید. اما برای نوزادان به آرامی کف پای آنها ضربه بزنید و ببینید که آیا پاسخی به این محرک دارند یا خیر.

تنفس دهان به دهان

  1. قبل از تماس با اورژانس به نوزاد تنفس دهان به دهان بدهید. اگرچه قطعا می خواهید برای کمک به نوزاد در اسرع وقت با اورژانس تماس بگیرید اما 2 دقیقه زمان اولیه برای انجام CPR بسیار مهم است زیرا اگر لازم باشد باید سریعا انجام شود.

تنفس

  1. تعداد تنفس ها را به پنج بار افزایش دهید. به جای دو تنفس دهان به دهان به کودکان و نوزادان پنج تنفس دهید.

 

  1. خیلی با فشار تنفس ندهید. در بزرگسالان برای اینکه قفسه ی سینه ی آنها بالا بیایید باید با فشار تنفس دهید, اما در کودکان و نوزادان می توانید آرام تر تنفس دهید, زیرا برای بالا آمدن قفسه ی سینه ی آنها هوای کمتری مورد نیاز است.

پوشاندن دهان و بینی کودک

  1. دهان و بینی کودک را بپوشانید. وقتی به یک نوزاد تنفس می دهید باید با دهان خود بینی و دهان نوزاد را بپوشانید. دهان نوزاد برای اینکه فقط از طریق دهان تنفس دهیم, بسیار کوچک است.

اگر قفسه ی سینه ی کودک بالا نیامد, گردن او را بیشتر به عقب حرکت دهید تا مجرای تنفسی کاملا باز شود. اگر باز هم قفسه ی سینه بالا نیامد باید از تکنیک رفع خفگی نوزاد استفاده کنید.

عقب دادن گردن

  1. تمام این روش ها را انجام دهید. باز هم به دنبال هرگونه انسداد در مجرای تنفسی باشید و گردن نوزاد را به عقب شیب دهید. هم چنین هنوز هم ممکن است لازم باشد از طریق دهان نوزاد تنفس دهید و بینی او را نگه دارید.

 

منبع : چگونه تنفس دهان به دهان بدهیم