دانلود کده

گیاه زغال اخته

معرفی گیاه زغال اخته

زغال اخته Cornus mas (مترداف با C. mascula) به خانواده Cornaceae تعلق دارد و بومی نواحی جنوبی قاره اروپا، ارمنستان، آذربایجان، گرجستان، ایران(در جنگلهای ارسباران) و جنوب غربی آسیا است. زغال اخته درخت و یا بوته ای خزانپذیر با قامت متوسط یا بلند است که 12-5 متر ارتفاع می باید و قطر تنه به حدود 19-15 سانتیمتر می‌رسد. البته نمونه های پرورشی این گیاه معمولا تا حدود 8-7 متر رشد می کنند.

زغال اخته در منطقه ی وسیعی از اروپا، آسیا به خصوص ایران، ارمنستان و قفقاز می روید. محل رویش این گیاه در ایران، در جنگل های ارسباران، کوه های البرز، منطقه ی الموت، کوهین قزوین و در جنگل های بین مازندران و گیلان می باشد.شکوفه های درخت ذغال اخته در اواخر فصل سرد زمستان، تقریباً سه هفته آخر، یا اوایل فصل بهار و پیش از پیدایش برگ ها پدیدار می شود. شکوفه های زغال اخته رنگ زرد بسیار زیبایی دارند و در خوشه های مدور بر روی شاخه های سخت گرد هم می آیند. از این رو به خوبی در زمینه تیره رنگ شاخه ها دیده می شوند. شکوفه های کوچک اخته در اواسط تابستان به میوه های شفتی تبدیل می شوند .میوه های بیضی شکل ذغال اخته به طول 1 تا 2/5 سانتی متر و پهنای یک سانتی متر ، در ابتدا زرد رنگ هستند و به تدریج رنگ آنها رو به قرمزی می رود و میوه های آن طعم ترش و شیرینی دارد.به طوری که میوه هایی که به رنگ قرمز تیره یا آلبالویی شوند قابل خوردن هستند.

منبع: معرفی گیاه زغال اخته

معرفی گیاه زغال اخته

مازو فراورده‌گیاهی و کروی شکلی است که در طب سنتی کاربرد فراوان داشته و ازخواص آن برای درمان بسیاری از بیماری ها استفاده میشود. این ماده، بر اثر سوراخ ایجاد شده توسط حشرات برای تخم‌گذاری، بر روی شاخه‌های تازه درخت مازو (نوعی بلوط) به وجود می‌آید. محل رویش گیاه مازو در کشور ما، بیشتر استان‌های لرستان، کردستان و کرمانشاه است و در لرستان در منطقه‌ شینه و نقاط مختلف به شکل پراکنده وجود دارد، اما در این مناطق کاملا محافظت شده و یک توده‌ خالص است.

دانه‏ هاى مازو به بزرگى فندق هستند و در کشور ما معمولا به شکل تیله‌ای با برجستگی‌های فاصله‌دار روی گیاه مازو یافت می‌شود و همانطور که ذکر گردید، در طب سنتی از آن به خصوص برای درمان سوختگی‌ها به صورت موضعی استفاده میشود. دیگر خواص گیاه مازو تقویت لثه، سیاه کردن مو، کمک به درمان سوختگی، درمان گشاد بودن واژن و ناراحتی‌های گوارشی است. امروزه این گیاه علاوه بر عطاری ها به صورت ژل و پودر نیز در دسترس وجود دارد. همچنین از این گیاه، در صنعت چرم‌سازی، مرکب‌سازی و رنگرزی نیز استفاده میشود.

خواص گیاه مازو (طبیعت و خواص درمانی)

گیاه مازو چیست؟

طبیعت مازو از نظر طب سنتی، سرد و خشک است برخی از مهمترین خواص مازو عبارتند از:

مازو بسیار قابض است و در کتب سنتی درباره خواص این گیاه آمده است که مصرف آن، رطوبت‌ها را از بین می‌برد.
از مهمترین خواص مازو استفاده از آن برای تنگ کردن واژن است. استفاده از این ماده به اندازه یه بند انگشت و استعمال موضعی آن به درمان گشادی واژن کمک شایانی میکند.
مزمزه‌ی مازو با سرکه برای تقویت دندان، لثه و رفع بدبویی دهان توصیه می‌شود.
پودر ساییده شده گیاه برای درمان ضایعات پاشنه مفید بوده، مازو را روی گوشت سست و زائدی پاشنه می‌گذارند تا از بین برود.
استفاده از مازو به دلیل خاصیت قابض بودن آن، برای بند آوردن خون به شکل موضعی موثر میباشد.
از خواص درمانی مازو برای سیلان رحم استفاده می‌شود.
از ترکیب مازو با سرکه و نمک برای درمان و مداوای زخم‌ها استفاده میشود.
گیاه مازو داروی زخم دهان است به خصوص اگر با سرکه باشد در شفا دادن زخم دهان کودکان بسیار سودمند و موثر خواهد بود.
از دیگر خواص مازو استفاده از ان برای درمان اسهال به ویژه اسهال مزمن و درمان زخم روده میباشد. به این منظور مازو را ساییده و در مقداری آب حل میکنند، همچنین میتوان مقداری از این ماده را با غذا مخلوط نموده و برای درمان استفاد نمود.
از دیگر خواص مازو استفاده از آن برای درمان سرماخوردگی نوزادان است.
مازو برای درمان بیماری‌های پروستات مفید است.
برای رفع عفونت پا توصیه می‌شود، ترکیب مازو‌ی کوبیده شده با حنا را بر کف پا ضماد کنند.
علاوه بر خواص درمانی، از دیگر خواص مازو کاربرد آن به عنوان یک ماده آرایشی بوده، از ترکیب آب و گیاه مازو برای تهیه‌ رنگ مشکی مو به صورت طبیعی استفاده میشود.

مازو چگونه ایجاد و برداشت میشود؟

گیاه مازو چیست؟

مازو، بر اثر نیش حشره‏اى موسوم به (cynips gallae tinctoria) به جوانه‌ گیاه مازو تولید می‏شود. این حشره تخم خود را در جوانه‌ درختان مازو مى‏‌گذارد تا نوزادش از شیره‌ آن تغذیه کند. پس از آن که نوزاد تغییر شکل داد، در ماه دوم تابستان تبدیل به حشره‌‌ای کامل شده و از برآمدگی‏هاى جوانه که تولید کرده پرواز میکند.
برداشت مازو

محصول مازو را باید قبل از پرواز حشره جمع ‏آورى کرد. برآمدگی‏هاى مازو قبل از پرواز حشره، سبز رنگ و دانه‏ هایش سنگین است، اما پس از پرواز حشره، سفید و سبک می‏شوند. برداشت گیاه مازوی سبز از حدود نیمه‌ تیر تا نیمه مرداد ماه است.

انواع مازو

مازو دو نوع است؛ یکی سبز، شاداب، کوچک، دندانه‌دار و بی‌سوراخ که آن را «مازوی سبز» می‌گویند و نوع دوم صاف، سبک و دارای سوراخ است. مازوی خوب آن است که کال، سنگین وزن و سخت باشد. مازوی زرد، سست و سبک، قوتش کم است.

عوارض مازو

همانند سایر گیاهان دارویی، زیاده روی در مصرف مازو مضر بوده و بایستی رعایت اعتدال شود.

منبع: گیاه مازو چیست؟

گیاه مازو چیست؟

مریم گلی

از زمان‌های قدیم از گیاه مریم گلی به عنوان یک گیاه دارویی استفاده شده است. این گیاه از خانواده‌ی نعناع بوده و برخلاف اسم زیبایش مزه‌ی کمی تلخی دارد. متخصصان طب سنتی خواص شماری برای این گیاه عنوان کرده‌اند و آن را یکی از گیاهان ضدپیری می‌دانند. در واقع این گیاه تأثیر زیادی در مقابله با یائسگی، گرگرفتگی، تقویت حافظه و غیره دارد. در این مطلب قصد داریم گوشه‌ای از خواص این گیاه پرخاصیت را به شما نشان دهیم. لطفاً ما با باشید.

مریم گلی: گیاهی برای تقویت حافظه‌ی شما
مریم گلی حافظه‌ی شما را از نابودی نجات می‌دهد. به خاطر اینکه می‌تواند از اکسایش مواد چرب در سیستم عصبی پیشگیری کرده و روند تخریب سلول‌های عصبی را به تعویق می‌اندازد. در نتیجه باعث بهبود و تقویت حافظه می‌شود. بر اساس نتایج بررسی‌های متعدد، مریم گلی برای مقابله با آلزایمر موثر است. بیماری آلزایمر در نتیجه‌ی کاهش سطح یکی از انتقال‌دهنده‌های عصبی بروز می‌کند که مریم گلی این روند را کاهش می‌دهد. به خاطر اینکه قادر است از ترشح آنزیم مسئول این تخریب جلوگیری کند.

مریم گلی: برای مقابله با گرگرفتگی
مریم گلی باعث تولید فیتو-استروژن می‌شود. فیتواستروژن همان استروژن‌های گیاهی است که می‌تواند مانع افت شدید استروژن در خانم‌ها شود و در نتیجه حالت گرگرفتگی را کاهش می‌دهد. باید بدانید که حالت گرگرفتگی در خانم‌های یائسه به دلیل افت میزان استروژن آن‌ها می‌باشد. این گیاه همچنین حاوی اسید اورسولیک است که خاصیت قابضی و ضدعفونی‌کنندگی دارد. به همین دلیل نیز باعث تنظیم میزان تعریق می‌شود.
بیماری آلزایمر در نتیجه‌ی کاهش سطح یکی از انتقال‌دهنده‌های عصبی بروز
می‌کند که مریم گلی این روند را کاهش می‌دهد. به خاطر اینکه قادر است
از ترشح آنزیم مسئول این تخریب جلوگیری کند
مریم گلی برای مقابله با نفخ
مریم گلی خاصیت ضداسپاسمی دارد و همین خاصیت را در دستگاه گوارش نیز به جا می‌گذارد. در واقع این گیاه پرخاصیت باعث تسکین کرامپ ها یا گرفتگی عضلانی معده می‌شود، دردهای مربوط به عادت ماهانه را تسکین می‌دهد و نقش موثری در حفظ دستگاه گوارش دارد. به خصوص اینکه از سوزش معده جلوگیری می‌کند. از همه مهم تر اینکه مریم گلی یکی از گیاهان فوق‌العاده موثر برای مقابله با نفخ و گاز معده نیز محسوب می‌شود. اگر شما هم از چنین مشکلاتی رنج می‌برید می‌توانید با مشورت با داروساز و یا عطار شروع به مصرف گیاه مریم گلی بکنید.

مریم گلی: دوست پاییزی برای نرم کردن گلو
مریم گلی به دلیل دارا بودن خواص ضدعفونی‌کنندگی، می‌تواند مانع گسترش عوامل عفونت زا شود. خواص آنتی‌اکسیدانی این گیاه نیز باعث کاهش عوامل التهاب زا خواهد شد. علاوه بر این‌ها مریم گلی خواص قابضی دارد و به همین دلیل نیز می‌تواند روان شدن ناشی از التهاب‌ها در مجاری تنفسی را کاهش دهد. مریم گلی با افزایش موضعی تولید گلبول‌های سفید باعث تقویت سیستم ایمنی بدن نیز می‌شود. اکنون که فصل سرما فرارسیده و مشکل سرماخوردگی کم‌کم دامن خیلی‌ها را گرفته است می‌توانید به این گیاه اعتماد کنید. می‌توانید از اسپری‌های مخصوص این گیاه استفاده کنید و یا اینکه با دم کرده‌ی آن قرقره کنید.
گیاه مریم گلی برای تسکین تبخال
البته مریم گلی به تنهایی نمی‌تواند از پس این ویروس معروف و مزاحم تبخال بر بیاید؛ اما به عنوان یک گیاه ضدویروس برای مقابله با مشکل تبخال موثر عمل می‌کند. کافی است چند قطره روغن گیاهی درخت چای یا روغن گیاهی اسطوخودوس را با چند قطره روغن گیاهی مریم گلی مخلوط کرده و در مقدار کمی روغن گیاهی دیگر مانند روغن زیتون رقیق کنید. سپس روغن به دست آمده را روی تبخال بزنید. خواهید دید که خیلی زودتر از آنچه تصورش را می‌کردید از شر این ویروس مزاحم خلاص خواهید شد.

خواص گیاه مریم گلی

مریم گلی برای بهبود جای زخم
مریم گلی گیاهی با خواص ضدعفونی‌کنندگی است. در نتیجه برای تسکین و درمان جراحات سطحی پوست نیز کارساز و برای ارتقای سلامت و بهداشت دهان و دندان مفید است. این گیاه پرخاصیت از تکثیر باکتری‌های تشکیل‌دهنده‌ی جرم‌های دندانی و تخریب لثه‌ها جلوگیری می‌کند. این گیاه به صورت کپسول، برگ خشک، روغن گیاهی و یا در ترکیب برخی از خمیردندان‌ها وجود دارد. می‌توانید با مشورت با پزشک داروساز از کپسول‌های آن برای افزایش سلامت پوست و دهان و دندانتان استفاده کنید. استفاده از خمیردندان‌های حاوی این گیاه نیز مفید است.

منبع : خواص گیاه مریم گلی

خواص گیاه مریم گلی

درمنه و افسنطین‌ها نامی است که در زبان فارسی به اغلب قریب به اتفاق گیاهان جنس Artemisa که در ایران می‌روید گفته می‌شود.
این گیاهان از خانوادۀ Compositae تیرۀ فرعی Radiae هستند. دارای گونه‌های مختلف با نامهای متفاوت می‌باشند که اغلب آنها دارای برگهای تلخ و معطر و خواص داروئی کم و بیش مشابه هم می‌باشند (۱). این جنس در ایران ۳۴ گونه گیاهی علفی یکساله و چند ساله دارد که در سراسر ایران پراکنده‌اند. گونه‌های انحصاری آن در ایران عبارتند از A. Melanolepis-A. Kermanensis. گونه A. Sieberi با ارزش‌ترین آنها از نظر تغذیه دام و از گیاهان بردبار مناطق بیابانی و نیمه‌بیابانی ایران است (۲).
نامهای گیاه (۲):
لاتین: Artemisia sieberi Besser
Syn: Artemesia herb alba, A. Sogdiana bunge, A. Oliveriana
فارسی: درمنه
اجزاء متشکله گیاه:۱و۸ سینئول بعد از آلفا پینن فراوانترین جزء ترکیبی در اسانسهاست و به طور گسترده در تهیه مواد داروئی کاربرد دارد.
به طور موضعی داروئی بی‌حس کننده و ضد عفونی‌کننده است که در درمان حالتهای تورم بکار می‌رود.
سینئول در اسپریهای خانگی، داروهای شستشو و در انواع روغن‌های پوست و مو مصرف می‌شود. در مقابل حشرات اثر کشندگی دارد و در تهیه عطر و مواد معطرکننده نیز بکار می‌رود. لیمونن جزء اصلی اسانس مرکبات است.
اثر سمی و محرک روی پوست دارد. بخارهای آن اثر میکروبهای مولد بیماری منگوکوک را در مدت ۱۵ دقیقه، باسیل ابرت (تیفوئید) را حداقل در یک ساعت، پنوموکوک را در مدت ۳ـ۱ ساعت، استافیلوکوک طلائی را در ۳۰ دقیقه و استرپتوکوک را در ۳ الی ۱۲ ساعت خنثی می‌نماید. اثر باسیل ابرت (مولد حصبه) را در ۵ دقیقه، استافیلوکوک را در ۵ دقیقه، باسیل دیفتری را در ۲۰ دقیقه خنثی می‌نماید.
لیمونن در فرمول فرآورده‌ای داروئی نظیر قرص بی‌کربنات سدیم و پمادهای ضد عفونی‌کننده وارد می‌شود. در ساخت ویتامین A، نیر از لیمونن استفاده می‌شود.

خواص درمانی:

در نواحی مختلف از آن برای دفع کرم استفاده بعمل می‌آید. بعلاوه اثر ضد نفخ، رفع سرفه و سردرد، ضد کرم، ضد عفونی‌کننده و حشره‌کش دارد. اسانس آن به طور خفیف دارای اثر ضد کرم است. آزمایش‌های مختلف، جودسانتونین را حتی در مقادیر کم در آن مشخص ننموده است. میزان اثر اساسن درمنه روی کاندیدا آلبیکنس با می‌باشد.

خواص گیاه درمنه

منبع: خواص گیاه درمنه

خواص گیاه درمنه

شوکران (Poison hemlock) از گلهای بسیار زیبا است، لیکن علی رغم داشتن ظاهری زیبا و جذاب دارای سمی کشنده بوده، تمام قسمتهای این گیاه دارای مواد الکالوئیدی سمی میباشد. البته این گیاه جزو گیاهان دارویی طبقه بندی شده، از آن در طب سنتی و صنعت داروسازی استفاده میگردد و کشت آن تنها به منظور کاربرد دارویی و جنبه صنعتی متداول میباشد.

این گیاه خاص مناطق مرطوب، خاک های غنی از مواد غذایی است و به طور عمده در محصولات زراعی چند ساله و حاشیه نهرها یافت می شود. همچنین در اغلب موارد، شوکران، بصورت انگل بر روی گیاهان دیگر به ویژه انواع سبزیجات وجود داشته و بر آن ها میپیچد و انواع مختلفی دارد که بعضی دارای گلهای سفید و بعضی زرد و بعضی دارای گل قرمز می باشند.

این گیاه به خاکهای مرطوب نیاز دارد و دراراضی سنگلاخ و متروکه و مرطوب رویش داشته و گلهای آن درماه تیر و مرداد سال دوم ظاهر می شود.

در گذشته، پزشکان ایرانی و یونانی از گیاه شوکران، استفاده‌های داروئی بسیار می‌بردند. نیم تا یک گرم این سم برای یک انسان بالغ کشنده است. گیاه «نرسیده» و جوان شوکران سمی‌تر از گیاه «رسیده» و بالغ است. تاثیر سم این گیاه، مستقیماً بروی سیستم اعصاب بوده و پس از عوارضی چون حالت تهوع و لکنت زبان از طریق از کار افتادن سیستم تنفسی عامل مرگ می‌شود.

خواص گیاه شوکران نیز به طور عمده، کمک به درمان آرتروز و خاصیت آرام بخش است. همچنین اطباء قدیم از این گیاه برای معالجه مرض اسکوربوت استفاده میکرده اند.برای آشنایی بیشتر با گیاه شوکران با ستاره همراه شوید.

مشخصات ظاهری و گیاه شناسی شوکران

شوکران، گیاهی است علفی ، دوساله یا چند ساله با شاخه های فراوان، گلهایی که به رنگ سفید تا حدودی زرد رنگ است .

از خصوصیات مهم این گیاه، داشتن لکه های قرمز تا قهوه ای بر روی ساقه ها و خصوصاً قسمت های تحتانی ساقه می باشد . میوه های آن تا حدودی مشابه زنیان و آنیسون است .
مواد و ترکیبات شیمیایی گیاه شوکران

شوکران کبیر حاوی آلکالوئیدهای سیکوتین، متیل کونیسین، کونهیدرین، پسودوکونهیدرین، صمغ، پکتین، رزین، کاروتن، اسید استیک و املاح می باشد. آلکالوئید سمی کونین (Coniine) و ترکیبات مرتبط با آن در تمامی اندام گیاه وجود دارد. مخصوصا در میوه ها (بیش از 3/5%) بیشترین تمرکز این آلکالوئید سمی است تا جایی که دیواره درونی میوه را لایه کونین می نامند.

خواص شوکران (طبیعت و خواص درمانی)

طبیعت گیاه شوکران گرم و خشک است. برخی از خواص درمانی این گیاه عبارتند از:

از این گیاه به عنوان مسهل در بیماری هایی مانند لقوه و خواب رفتن اعضاء بدن و دردهای مفصلی استفاده می شود.
برای معالجه سردردهای مزمن سودادی مزاج که همراه با ناراحتی های فکر می باشد، مصرف این گیاه مفید میباشد. به این منظور، روزی دو مثقال از پودر خشک شده گیاه شوکران را در یک لیوان شیر بخیسانند و با هفتاد و پنج گرم سکنجبین بخورند و مدت هفت روز این عمل را انجام دهند.
از این گیاه در درمان سردرد و مالیخولیا (نوعی بیماری روانی است که مقدمه جنون بوده وشخص مبتلا به آن مرتب خیالات بد و ناپسند می کند) و مانیا (نوعی جنون است که بیمار به دیگران حمله میکند و آزار می رساند) بسیار مفید است.
در طب چینی و هندی از گیاه شوکران به صورت استعمال خارجى براى درمان ناراحتى هاى جلدى و گرفتگى هاى غدد و سرطان استفاده مى کنند. هچنین این گیاه را به عنوان داروى ضد اسپاسم، آرام بخش، ضد هاری  و ضد کزاز  مى شناسند.
استفاده از گیاه شوکران برای درمان و کنترل آسم، سیاه سرفه، سرفه هاى شدید و بیشتر اختلالات عصبى سودمند است.

مضرات گل شوکران (موارد احتیاطی و منع مصرف)

تاثیر سم این گیاه، مستقیما بروی سیستم اعصاب بوده و پس از عوارضی چون حالت تهوع و لکنت زبان از طریق از کار افتادن سیستم تنفسی باعثمرگ می‌شود.

مصرف بیش از نیم تا یگ گرم از این گیاه سمی، ابتدا عضلات ارادی را فلج مى کند، سپس عضلات تنفسى سینه و در آخر عضلات دیافراگم فلج مى شود و حالت اختناق عارض شده و موجب مرگ مى گردد. جالب است بدانید، از این گیاه و سم آن برای مسموم کردنسقراط فیلسوف مشهور یونانی استفاده شد.

معرفی گیاه شوکران

منبع: معرفی گیاه شوکران

معرفی گیاه شوکران

پرورش گل سنبل

معرفی گل سنبل

سنبل گیاهی است که از زمانهای قدیم کاشتن آن متداول بوده است .گیاه سنبل از خانواده سوسنیها و پیازی ، به بلندی ۱۵ تا۲۰ سانتیمتر و گل های زودرس آن بشکل خوشه انتهای ساقه گوشتی معمولا از نیمه اسفند تا فروردین باز میشود و به رنگهای سفید ، قرمز ، آبی ، بنفش ، صورتی و زرد و غیره است .
این گیاه را در آپارتمان می توان درون پیت ، ماسه و یا آب پرورش داد .
برای نگهداری آن در آب به گلدانهای مخصوصی نیاز دارد که دارای دهانه ای گشاد و گلوگاهی باریک باشند ، بقسمی که آب ریشه ها را فرا گرفته و مماس با انتهای پیاز گل باشد.سنبل ، در تاریکی مطلق ریشه تولید میکند .
بنابراین بهتر است بدین منظور پیاز را در قفسه آشپزخانه گذارده و حرارتی معادل ۹ – ۱۱ درجه سانتیگراد برای آن فراهم نمود .
پیازهائیکه در شن خوابانده شده اند را لازم است با گلدان در نقطه ای از باغچه که از خطر یخبندان محفوظ باشد دفن نمود .
برای اینکه بیرون آوردن گلدان از خاک در زمستان آسان شود می توان قبلا پوششی اطراف گلدان قرار داد.
زمانی سنبل را به روشنائی آورید که جوانه ها آنقدر برجسته شده باشند که بشود آنها را با دست لمس کرد .

-هیچگاه گیاه را در مکانی که خیلی گرم باشد قرار ندهید .
-هرچه می توانید بر روی برگها آب بپاشید تا شادابی خود را حفظ کنند .
برای نگهداری سنبل در منزل پیازهای پرورش یافته مخصوص مورد نیاز است که معمولا پس از یکبار گل دادن غیر قابل استفاده میشوند مگر اینکه در خاک مناسبی رشد کرده باشند که در این صورت هم ممکن است پیازچه ها دوسال طول بکشد تا گل بدهند .
در کشور هلند مخصوصا نواحی هارلم مزارع بزرگی از سنبل و لاله کاشته می شود، برتری ای که این کشور بر سایر کشورها دارد و گلهای سنبل آنجا در عالم معروف شده بواسطه وجود سه عامل اصلی :
▪▪مواظبت ، دقت و منطقه مساعد از نظر جوی و زمین حاصلخیز آنست که چنین عوامل مساعدی کمتر در یک جا جمع میشود .
بخصوص در ایران که هوای خشک و آفتاب سوزان و روشنائی زیاد آن چندان مساعد برای پرورش سنبل بشکل سنبل هلند نیست .
▪در هلند تقریبا پنج هزار هکتار زمین که پنجاه میلیون متر مربع میشود برای کاشتن سنبل و لاله تخصیص داده شده که منظره زیبا و فریبنده آن همه ساله عده زیادی را برای تماشا به آن کشور میکشاند .
این زمینها اصولا از شنهای نرم کنار دریا که مملو از نرمه صدفهای دریائی است تشکیل شده و بدست گلکاران مقدار کود گاو یا تورب پوسیده با آن مخلوط میشود .

زیرا بهترین خاک برای پرورش سنبل باید مخلوطی از دو سوم شن و یک سوم مواد پوسیده مغذی باشد .
چون سطح این مزارع پست تر تز دریاست همیشه چند دسیمتر زیر زمین آب وجود دارد که در نتیجه خاک مزارع را مرطوب نگه میدارد .
با این ترتیب حتی تابستان هم مزارع سنبل هلند احتیاجی به آبیاری ندارد .
تمام این مزارع را به قطعات مربع مستطیل تقسیم کرده ، اطراف آنرا پرچین های تازه از نی کاشته و محصور ساخته اند تا سنبل ها و لاله ها از صدمه بادهای کنار دریا مصون بمانند .
با این ترتیب است که همه ساله میلیونها پیاز سنبل و لاله یا گل آنها از هلند به تمام نقاط جهان صادر میشود .
●گیاه سنبل را اصولا به سه دسته تقسیم می کنند :
۱ – سنبل هلندی H.Orientalis.
۲ – سنبل ولایتی یا پاریسی H.O.Pronncialis.
۳ – سنبل رومی H.O.Olbulus.
وجه تمایز سنبل هلندی با دو قسم دیگر ، پهنا و حجم خوشه گل آنست و دانه های گل روی خوشه کاملا چسبیده و نزدیک به یکدیگر میباشند .
سنبل هلندی دارای دو جور : پرپر و کم پر میباشد .
ولی خوشه گل کم پر قوی تر و بیشتر از جور پرپر برای تهیه گل پیش رس مستعد میباشد .خوشه گل سنبل هلندی پرپر کوچک تر و دانه های گل آن هم ریزتراست .
سنبل ولایتی همان سنبل های ایرانی است که از قدیم در ایران برای ایام نوروز می کاشته اند و پیازهایآنرا غالبا از مازندران می آورند .

خوشه گل های آن تنبل و تنک که بین دانه های گل فاصله زیاد دارد گرچه این قسم سنبل به زیبائی سنبل هلندی نیست ولی چون پیازهای آن کاملا روستائی و سالیان متمادی در زمین باقی مانده خود بخود زیاد شده همه ساله بهار بوته های قوی و پر پشتی از آن بیرون آمده و گل ریزان میکند ، برای باغهای روستائی ، کنار چمن زارها ، گل بهاری مناسبی است .رنگ گلهای این قسم که هم پرپر و هم کم پر است قفائی روشن یا سیر میباشد .
بوته سنبل رومی کوچک تر و خوشه گلش که از هر بوته بیشتر از یکی بیرون نمی آید خیلی کوچک و تنک ولی معطر و خوشبو است ، رنگ گلهایش سفید و زودتر از سنبل هلندی باز می شود .
●روش کاشت و تکثیر :
گل سنبل را با کاشتن پیازهای کوچک که پس از یک عمل مختصر روی پیاز اصلی تولید میشود زیاد می کنند .تعداد این پیازچه ها به نسبت جور آن کم و زیاد می باشد .
برای اینکه از یک پیاز سنبل بخواهند پیازهای کوچک گرفته آنرا زیاد کنند ، باید یک ماه قبل از موقع کاشتن ته پیاز را بشکل مخروط کوچکی با چاقو در آورده یا آنرا بشکل صلیب شکاف داده بگذارند جای برش خوب بخشکد . آنوقت آن پیاز را در عمق کمتری از پیازهای دیگر که برای گل آن می کارند بکارند .
پیازهای سنبل را به نسبت استفاده ای که از گلش میبرند بطرق مختلف میکارند .چنانچه برای گل چیده و زیاد کردن آنها را در هوای آزاد روی زمین و برای تزئین اطاقها و سالون در گلدان یا ظروف آب میکارند .
بهترین فصل برای کاشتن پیازهای سنبل در گلدان یا ظروف آب ماه آبان و آذر است اگر بخواهند زودتر از فروردین از گل سنبل استفاده کنند باید گلدانهای ۱۰ سانتیمتری را با خاک خیلی سبک و مملو از مواد پوسیده باین ترتیب : ۵ قسمت خاک رسی و شنی ۳ قسمت کود کاملا پوسیده و ۲ قسمت ماسه شسته پس از آنکه قبلا کف گلدان را برای زه کشی و رد شدن آب زائد آن حاضر کرده باشند پر کرده بعد پیاز سنبل را بطوری در گلدان بگذارند که تمام پیاز در خاک باشد .
این گلدانها را پس از آب دادن در زمین فرو می کنند ، حرارت زمین سبب می شود که پس از یک تا یک ماه و نیم پیازها کاملا ریشه کرده و جوانه برگها نوک پیاز پدیدار شود ، آنوقت گلدانها را بیرون آورده زیر شاسی یا توی گلخانه معتدل میگذارند تا نمو کرده و گلهای آن باز شود .
به نسبت گرمای گلخانه گلها زودتر یا دیرتر شروع بباز شدن می کنند .
برای کاشتن پیاز سنبل در آب فقط گذاردن پیاز روی ظروف مملو از آب که در آن مقدار کمی خاکه ذغال ریخته باشند کافی نیست بلکه باید آنها را مواظبت کنند که قبل از بیرون آمدن برگهای گیاه پیازها کاملا ریشه های خود را در آب منتشر کرده باشند .
برای این کار بطوریکه قبلا گفته شد بهتر است روی هر پیاز کلاهک کاغذی گذاشته شود تا روشنائی کمتری به نوک پیازها برسد .در نتیجه دیرتر سبزه آن نمو می کند .
ضمنا مواظبت نمایند همیشه آب ظرف به اندازه باشد که سطح آب مماس با ته پیاز بوده و فقط ریشه گیاه در آب بماند .
برای کاشتن سنبل در هوای آزاد روی زمین نکته قابل توجه وجود خاک سالم و سبک است و اگر خاک زمین مساعد نباشد باید قبلا آنرا اصلاح کرده بعد ماه آبان و آذر پیازها را به عمق ۱۵ سانتیمتر و اگر در آن منطقه سرمای زمستان سخت و ممکن است در چنین عمقی رطوبت زیاد نفوذ کرده یخ بزند ، پیازها را عمیق تر بکارند .
پس از آنکه گلهای سنبل تمام شد باید نیمی از برگهای آنرا بریده و ماه خرداد و تیر که برگ های باقیمانده زرد شده و خشکید پیازها را از زمین خارج کرده پس از آنکه چند روز در معرض هوا گذارده و رطوبت آنرا گرفتند آنها را در انبار یا اطاق خشک و تاریک برای کاشتن سال بعد نگهداری نمایند .
●تکثیر :
زیاد کردن گل سنبل به روش جدا کردن پیازچه ها بترتیبی که در بالا اشاره شده انجام می گیرد

منبع:معرفی گل سنبل

معرفی گل سنبل

معرفی گل جعفری

معرفی گل جعفری

گل جعفری گیاهی زیبا با گلبرگ های ظریف، پرپشت و خوشبو با رنگهای متنوع است که بسیار مقاوم در برابر گرما و تغییرات غیر منتظره دما می باشد. این گل رشد سریعی دارد و بوته های فشرده آن خیلی زود باغچه را با برگ و ساقه های سبز خود پر می کنند.

در میان گل‌های یک ساله، این گل جزو دست و دل‌بازترین گل‌ها است و طیفی از رنگ‌های طلایی، مسی، و برنجی را باغچه‌های تابستانی و پاییزی ما وارد می‌کند. یکی از دلایل محبوبیت گل جعفری، احتمالاً به این بازمی‌گردد که می‌تواند در تمام طول تابستان گل‌های روشن و زیبایی بدهد.

نام فارسی: گل جعفری
خاستگاه: مکزیک و آمریکای جنوبی
نام انگلیسی:
marigold
نام علمی: Tagetes
خانواده: Asteraceae / Compositae آفتابگردانان
نامهای دیگر:

مشخصات:
گل جعفری با نام علمی “Tagetes” گل جعفری از خانواده آفتابگردان می باشد گیاهی است یکساله تا چندساله که در صورت فراهم آوردن شرایط نگهداری می تواند تا چند سال به گلدهی ادامه دهد.

گل جعفری بیش از ۵۰ گونه دارد که مناسب ترین گونه های آن برای پرورش جعفری فرانسه (گل کوچک ) و جعفری مکزیکی (گل بزرگ) هستند .رنگ گلها عموما زرد و نارنجی هستند که در گل کوچک زرد طلایی می باشد .

ارتفاع گلهای گل کوچک بین ۳۰ تا ۵۰ سانتیمتر و گل بزرگ بین ۵۰ تا ۱۰۰ سانتیمتر رشد می کند حداکثر رشد این گلها در سال دوم اتفاق می افتد .گل دهی جعفری از اواخر بهار تا فصل سرما می باشد که دردر گرمای مرداد کمی از گلدهی گیاه کم می شود و سپس بافروکش کردن حرارت مجددا گیاه به گل می نشیند و تا شروع فصل سرما گلدهی ادامه پیدا می کند.انواع گل جعفری :
• جعفری گل درشت (Tagetes_erecta) با ارتفاع حدود ۹۰ تا ۱۵۰ سانتی‌متر، بلندترین گونه به شمار می رود. آن‌ها گاهی اوقات به عنوان گل‌های جعفری آفریقایی و یا آمریکایی شناخته می‌شوند.

• گل جعفری فرانسوی (French marigolds)، تا حدی کوچک‌تر و فشرده‌تر هستند. آن‌ها که زیبا و چشم‌نواز هستند، گل‌های جذاب و پررنگ و لعابی داشته و معمولاً از ارتفاع ۱۵ تا ۶۰ سانتی‌متر رشد می‌کنند.

• جعفری کوتاه (dainty T. tenuifolia)، که معمولاً در باغ‌های سنگی استفاده می‌شود، مکان‌های خشک و گرم را دوست داشته و حاشیه خیلی خوبی برای باغ‌ها ایجاد می‌کند. گل آن‌ها خوراکی است.

• گل جعفری آفریقایی (Tagetes erecta) تا ۴ پا رشد کرده و گل‌های بزرگ به رنگ نارنجی یا زرد دارد.

نیازها و پرورش گل جعفری :

آبیاری: به میزان آب متوسط نیاز دارد یعنی نباید سطح بستر خاک خشک شود و یا از طرفی نباید در آبیاری آن زیاده روی کرد. بنابراین بهتر است هر زمان که سطح خاک رطوبت خود را از دست داد نسبت به آبیاری آن اقدام کرد. البته این گیاه دورهای کوتاه خشکی را نیز به خوبی تحمل می کند.

نور: به مکانی با نور کامل و حداقل ۶ ساعت نور مستقیم آفتاب نیاز دارد. کمبود نور یکی از دلایل عدم گلدهی این گیاه و یا ریز شدن و حتی ریزش غنچه های گل است. البته اگر دما در تابستان بسیار بالا می رود بهتر است مکان کاشت این گیاه به گونه ای باشد که در بعد از ظهر از سایه برخورد شود. محیط گرم و نور شدید نیز از دلایل کوچک ماندن گلها و ضخیم شدن برگسار و همچنین سوختگی نوک و حاشیه برگها است.

دما: برای دستیابی به بهترین کیفیت گل دمای ۲۲-۱۸ درجه سانیتگراد در طی روز و ۱۸- ۱۵ در طی شب مورد نیاز است.گیاه جعفری می توان در مناطقی که سرمای زمستان در طیف ۴ درجه الی ۷- در جه سانتیگراد می تواند به زندگی خود ادامه دهد و در واقع به شکل چندساله زندگی کند. البته گلدهی مناسب این گیاه در سال بعد بستگی به انجام هرس در زمان مناسب دارد که در قسمت هرس توضیح داده ام.

خاک: به خاکی با زهکش خوب که اضافه آب حاصل از آبیاری را عبور داده و در خود نگه ندارد ، نیاز دارد. بنابراین می توان از مخلوط خاک برگ+ خاک معمولی + کود بسیار پوسیده گاوی استفاده کرد.

هرس: این گیاه را به شیوه ای می توان هرس کرد که مدت زمان گلدهی آن را افزایش داد البته این کار را باید در زمان مناسبی انجام داد. بدین صورت که زمانی که جوانه انتهایی شکل گرفت و بسیار کوچک بود (قبل از باز شدن گلها)، می توان آنرا به همراه جفت برگ زیرین آن از گیاه مادری جدا کرد.

در طی فصل گلدهی نیز جداسازی گلهای پژمرده منجر به طولانی تر شدن مدت زمان گلدهی گیاه خواهد شد زیرا انرژی گیاه به جای اینکه صرف تولید بذر شود، صرف تولید گلهای جدید خواهد شد.

در صورت نگهداری این گیاه به شکل چندساله ، ساقه های بسیار بلند این گیاه را که گلدهی داشته اند و گلدهی آنها تمام شده است را میتوان از فاصله نیم سانتیمتری از نزدیکترین انشعاب در نواحی پایین تر ساقه قطع کرد. انشعابات زیرین شروع به رشد می کنند و مجددا گلدهی خواهند داشت.

تغذیه و کوددهی: در طی فصل رشد نیز می توان از کودهای محلول با فرمول ۱۵-۱۵-۱۵ هر ۴-۳ هفته یکبار استفاده کرد.

روش تکثیر گل جعفری

معرفی گل جعفری

کاشت بذر راه اصلی تکثیر این گیاه است. بذرها را می توان بعد از گذر خطر یخبندان و سرما در فصل بهار در بستر اصلی کاشت و یا اگر بخواهیم گلهای گیاه را زودتر از حد معمول داشته باشیم می توان ۸-۶ هفته قبل از برطرف شدن سرمای زمستانه و البته در محیط داخلی منزل نسبت به کاشت بذرهای گیاه اقدام کنیم و گیاهان جوان را بعد از گذران زمستان به محیط باز بیرون از خانه منتقل کنیم که در چنین شرایطی یک یا دو هفته بعد از زمان انتقال و جابجایی شاهد گلدهی بسیار خوب این گیاهان خواهیم بود.

برای کاشت بذرها می توان از مخلوط خاک برگ و خاک معمولی استاده کرد و روی بذرها را با لایه نازکی از خاک پوشاند .بذرهای این گیاه برای جوانه زنی به نور نیاز ندارند. جوانه زنی بذرها در ۲۶-۲۴ درجه سانتیگراد در طی ۷-۵ روز روی می دهد.بعد از جوانه زنی بذرها می توان دما را تا ۲۱-۱۹ درجه سانتیگراد پایین آورد. ۷-۶ هفته بعد از جوانه زنی بذرها، گیاه به قدر کافی بزرگ می شود که بتواند گل بدهد.

منبع:معرفی گل جعفری

معرفی گل جعفری