دانلود کده

آنتروپیک با انتشار یک مدل اقتصادی، چگونگی تأثیر هوش مصنوعی بر اقتصاد آمریکا را تا سال ۲۰۳۰ بررسی کرده است. این مدل سناریوهای مختلفی را پیش‌بینی می‌کند، از تأثیرات ناچیز تا رونق اقتصادی بی‌سابقه. به عنوان مثال، در یکی از این سناریوها، تولید ناخالص داخلی سالانه ۱۵ درصد رشد می‌کند، اما در مقابل، تقریباً یک‌پنجم کارکنان بخش‌های اداری شغل خود را از دست می‌دهند.

آنتروپیک تلاش کرده است تا میزان تغییر و تحولی را که فناوری‌های خود این شرکت می‌توانند ایجاد کنند، با اعداد و ارقام نشان دهد. تیم اقتصادی این شرکت با انتشار یک مقاله فنی و ابزاری تعاملی، اقتصاد را به مجموعه‌ای از وظایف تقسیم کرده است. این وظایف شامل مواردی هستند که هوش مصنوعی می‌تواند بدون تغییر انجام دهد، در انجامشان کمک کند، به طور کامل خودکارسازی کند یا وظایف جدیدی ایجاد کند. سپس این مدل، تأثیر سرعت‌های مختلف توسعه و پذیرش هوش مصنوعی را بر رشد اقتصادی، دستمزدها و مشاغل در آمریکا مورد بررسی قرار می‌دهد.

هوش مصنوعی می‌تواند مشاغل زیادی را حذف کند، اما سود قابل توجهی به همراه دارد

نویسندگان مقاله تأکید کرده‌اند که این سناریوها صرفاً پیش‌بینی نیستند. در این مقاله ذکر شده: «این سناریوها پیش‌بینی قطعی نیستند و ما هیچ احتمال مشخصی برای وقوع آنها در نظر نمی‌گیریم.»

در سناریویی با تأثیر کم، تولید ناخالص داخلی آمریکا در سال ۲۰۳۰ تنها ۱.۶ درصد بیشتر از حالتی خواهد بود که هوش مصنوعی وجود نداشته باشد. در این حالت، رشد اقتصادی به ۲.۴ درصد در سال می‌رسد و اشتغال در مشاغل شناختی (شامل مدیریت، مشاغل تخصصی، فروش و کارهای اداری) تنها ۰.۵ درصد کاهش می‌یابد. نرخ بیکاری نیز تقریباً بدون تغییر باقی می‌ماند.

در سناریوی قابل توجه، سرعت رشد معمول اقتصاد دو برابر شده و به ۵.۴ درصد می‌رسد، زیرا هوش مصنوعی توانایی انجام نیمی از کارهای دانش‌محور را پیدا می‌کند، هرچند بیشتر وظایف همچنان بدون کمک هوش مصنوعی انجام می‌شوند.

در این حالت، تولید ناخالص داخلی ۸.۳ درصد بالاتر خواهد بود، اشتغال در مشاغل شناختی ۳.۹ درصد کاهش می‌یابد و نرخ بیکاری میان کارکنان اداری به ۴.۵ درصد می‌رسد. تغییر دستمزدها نیز متفاوت خواهد بود؛ حقوق کارکنان بخش‌های شناختی کمی کاهش می‌یابد، درحالی‌که سایر گروه‌ها نزدیک به ۶ درصد افزایش درآمد خواهند داشت.

سناریوی شدید، به عنوان نمونه‌ای بی‌سابقه توصیف شده است. در این حالت، رشد اقتصادی سالانه به ۱۵.۴ درصد می‌رسد، تولید ناخالص داخلی در پایان این دوره خدمات بلیط قطار ۳۲.۴ درصد بیشتر از مسیر بدون هوش مصنوعی خواهد بود و اندازه اقتصاد تقریباً هر چهار سال و نیم دو برابر می‌شود.

اما در مقابل، اشتغال در مشاغل شناختی ۲۱.۵ درصد سقوط می‌کند، نرخ بیکاری این گروه به ۱۷.۹ درصد می‌رسد و بیکاری کل نیروی کار به ۱۱.۹ درصد افزایش می‌یابد؛ رقمی که از یک رکود اقتصادی معمولی نیز بدتر است. دستمزد کارکنان اداری ۱۱.۵ درصد کاهش می‌یابد، درحالی‌که سایر دستمزدها ۳۳.۶ درصد افزایش پیدا می‌کنند.

سهم نیروی کار از درآمد ملی از ۶۰ درصد به ۴۵.۲ درصد کاهش می‌یابد، درحالی‌که درآمد حاصل از سرمایه بیش از ۸۰ درصد افزایش پیدا می‌کند. در نتیجه، ماشین‌ها می‌توانند اقتصاد را بسیار ثروتمندتر کنند، اما سود حاصل از این رشد را به طور چشمگیری از کارکنان به سمت صاحبان دارایی‌ها منتقل خواهند کرد.